كوچ نقوش «دس دوچ» از البسه زنان بلوچ

كوچ نقوش «دس دوچ» از البسه زنان بلوچ

محمد بلوچ‌زهي

روزنامه اعتماد:گرچه با تحولات پيش‌آمده در سال‌هاي دهه 60 شمسي انقلاب اسلامي ايران مد و مدگرايي با ركود مواجه شد اما در همان سال‌هاي اوليه انقلاب صنعت سوزن‌دوزي ايران و البسه زنان بلوچ با وجود تحولات و دگرگوني‌ها و ايجاد تغيير در ذائقه جامعه به گل سرسبد بازارهاي مد و لباس داخلي و خارجي تبديل شد و مورد پسند و سليقه دوستداران هنر ايراني قرار گرفت. سوزن‌دوزي بلوچ، صنعت بي‌بديل و شاهكار هنر دست زنان بلوچ در سراسر جهان با نام سوزن‌دوزي بلوچي شناخته شده است و در زبان بلوچي نيز به دس دوچ شهرت دارد. تاكنون آثار فاخر هنر دست زنان بلوچ بارها در داخل و خارج از كشور در نمايشگاه‌هاي مختلف در معرض نمايش و فروش گذاشته شده است كه با استقبال چشمگير علاقه‌مندان به صنعت مد و لباس ايراني مواجه شده و از جمله اين آثار مي‌توان به آثار اساتيد برجسته هنر سوزن‌دوزي ايران مرحوم «مهتاب نوروزي»، «زرخاتون ايرندگاني» و «شهناز ايرندگاني» كه به سفارش فرح و اشرف پهلوي دوخته شده است اشاره كرد كه در حال حاضر در محل دائمي نمايشگاه كاخ سعدآباد در معرض نمايش عموم قرار دارند. به گفته برخي پژوهشگران از دهه 50 تا سال‌هاي 65 و66 خريد محصولات سوزن‌دوزي و هنر دست زنان بلوچ در بازارهاي جهاني از سطح قابل قبولي برخوردار بوده است به طوري كه فرانسه با بيشترين خريد مقام اول، آلمان دوم، امريكا سوم و كشورهاي ژاپن، سويس، انگليس و ايتاليا در رده‌هاي بعدي خريد محصولات سوزن‌دوزي بلوچ قرار داشته‌اند. اما امروزه از يك طرف وفور برندهاي چاپي و

ادامه نوشته

سنگرهای علم و دانش راخلع سلاح نکنیم.

                   سنگرهای علم و دانش راخلع سلاح نکنیم

یک روز صبح و آفتابی، یکی از همان روزهای دل انگیز مهرماه که همراه است با جنب و جوش دانش آموزانی که مجهز به قلم و کتاب به سوی سنگر های علم و دانش روان هستند. بله مدارس و کلاس ها سنگرهایی هستند که در خود سربازانی را پرورش می دهند تا افرادی لیاقت پاسداری و حراست از این مرز و بوم و فرهنگ آن را داشته به دست بیاورند. این برداشتی است که خانواده ها از سیستم آموزش و پرورش دارند و در واقعیت نیز انتظار بجایی است.دیروز یکی از دوستان گلایه ای را مطرح کرد از وضعیت تعلیم و تربیت دانش آموزان و اشکالاتی به مدیریت آموزش و پرورش بخش فنوج داشت.

همیشه شنیده بودم به دلیل برخی سهل انگاری های متولیان آموزشی که در منطقه خودمان هم کم نیست روند تعلیم و تربیت دچار کاستی هایی می شود، اما نمی دانستم عمق فاجعه تا چه حد می تواند باشد!!!

تا اینکه متوجه شدم در یکی از مدارس بیخ گوش خودمان ( مسکوتان) یکی از شاهکارهای مدیریتی در امر آموزش دارد گریبان دانش آموزان و خانواده هایشان را می گیرد!! بله متولیان آموزشی منطقه فنوج ،با درایت خاصی که از خود نشان داده اند،نیروی غیر تخصصی را برای دروس کلیدی در برخی مقاطع حساس به خدمت گماشته اند! اینجا بود که وظیفه خود دانستم وارد عمل شده و علت امر را جویا شوم و در نهایت متوجه شدم تمام مسئله به ضعف مدیریت آقایان برمی گردد که با آزاد ساختن چند نیروی تخصصی خود در سال تحصیلی جاری به یکباره با کمبود نیرو مواجه شده اند و یا ضعف در ساماندهی و درخواست نیروی انسانی و دلایلی دیگر، به اجبار نیروهایی غیرمرتبط را سازماندهی و به نوعی صورت مسئله را پاک کرده اند!!!

حال خود قضاوت کنید؛ آیا با وجود چنین مدیریتی  در سیستم آموزش و پرورش یک منطقه ی محروم می توان چشم انداز روشنی برای مردم این خطه متصور شد؟!کدام وجدان بیداری حاضر می شود حقوق کودکان محروم این منطقه را پایمال کند و آسوده باشد؟!

اگر ما هم بخواهیم همیشه چشم خود را بروی این مسائل که مستقیم با جامعه سر و کار دارند، ببندیم! منجمله حق اولیه ای که یک دانش آموز برای تحصیل نیاز دارد را مطالبه نکنیم،بنابراین نباید چشم اندازی آباد برای سرزمین مان متصور باشیم!!!  

اوج ترکیه زدگی در فرهنگ اصیل ایرانی

اوج ترکیه زدگی در فرهنگ اصیل ایرانی

همیشه بین ساعت 8 تا 11 شب بسیاری از جاها مخصوصا فضای سایبری با کمبود مخاطب و کاربر مواجه می شود ، در یک کارتیمی و گروهی تحقیقاتی میدانی انجام دادیم تا ببینیم علت این کسادی بازار چیست ؟ در این کارگروه اجتماعی جمع زیادی از دوستان مارا همراهی کردند که به نتیجه ی خوبی دست پیدا کردیم .

در این تحقیقات میدانی به یک اجماع نظررسیدیم اینکه در این فاصله زمانی علی الخصوص از روزهای شنبه تا پنجشنبه هر هفته ،اکثر مردم و نیز کاربران وقتشان صرف دیدن سریال های ترکیه ای که از طریق شبکه های ماهواره ای پخش می شوند ، می کنند .

ناگفته پیداست این سریال ها علاوه بر اینکه سلامت اخلاقی خانواده های ایرانی را هدف قرار داده اند بلکه به سرعت بسیاری از فرهنگ و سنتهای ایرانی علی الخصوص سیستان وبلوچستان را نشانه گرقته اند ، چرا که اسم بلوک ها(مادربزرگ مان) را به تبعیت از سریال "عشق وجزا" شاهنور صدا می زنیم و اسم دخترانمان را چیچک و فلیزصدا می زنیم و به تبعیت از سریال " روز تلخ " تکیه کلاممان می شود ، حلش می کنم و یااینکه حسرت داشتن زنی در سریال "حریم سلطان " را بخوریم این یعنی اوج ترکیه زدگی فرهنگ سیستان و بلوچستان.

البته سایر شبکه های ماهواره ای امثال فارسی وان ، پی ام سی وزمزمه سریال های غربی و کره ای آنان حال وروزی بهتر از این ندارند و سریال های آن ارتباطات عاطفی تا مرز ..... و ترویج سایرهنجارهای اجتماعی می روند تا خانواده های ایرانی را به ورطه ی فساد بکشد . بیایید با همین سریال های ایرانی و نیز شبکه های مفید قانع شویم و کنترل بیشتری در خانواده خود داشته باشیم تا مبادا روزی دچار پشیمانی شویم.

باز نشر از :حق گو بلوچ